Μια μικρή ιστορία φιλίας,δύναμης και τύχης.Τύχη είναι να βρεις τον δικό σου Παύλο
Υπάρχει η μητέρα, ο πατέρας, τα αδέρφια, τα ξαδέρφια — γενικά η οικογένεια.
Υπάρχει και ο κολλητός (αδερφός), ο γνωστός, ο φίλος ή όπως αλλιώς λέγεται.
Όλοι αυτοί παίζουν κάποιο ρόλο στη ζωή σου, με τον δικό τους τρόπο — μικρό ή μεγάλο.
Ο Μαραθώνιος της Αθήνας πλησιάζει, για ακόμη μία φορά. Είναι ο τέταρτος για εμένα — έκτος συνολικά.
Ο φίλος μου ο Παύλος είναι ένας πενηντάρης με ψυχή και ενέργεια εικοσάρη. Είναι παντού. Σε όλα μέσα.
Σε κάθε Μαραθώνιο της Αθήνας, όταν πλησιάζω την Αγία Παρασκευή, ψάχνω για τη ροζ ζακέτα. Τη ροζ ζακέτα του Παύλου.
Με το ένα χέρι κρατάει το κινητό και βγάζει βίντεο, με το άλλο υψώνει μια σφιγμένη γροθιά.
Το στόμα του, μα πιο πολύ τα μάτια του, φωνάζουν:
«Πάμε Βασίλη! Πάμε δυνατά! Το έχεις! Μπράβο Βασίλη!»
Τον κοιτάζω και με κοιτάζει. Κλαίω.
Σε κάθε μαραθώνιο, κλαίω.
Παύλο, ευχαριστώ. Δεν στο είπα ποτέ.
Μάιος, Μαραθώνιος Κοπεγχάγης, 2023.
Προσπαθώ για το πρώτο μου sub-3.
Στο 21ο χιλιόμετρο — Παύλος.
Ίδια ζακέτα. Ίδιο βλέμμα. Ίδιο συναίσθημα.
Στο 40ό χιλιόμετρο — είμαι οριακά.
Για την ιστορία, έκανα 2:59:36.
Το σώμα έχει σχεδόν παραδώσει. Το μυαλό το ίδιο.
Μου έχει μείνει λίγη, ελάχιστη ψυχή.
Και τότε τον ακούω.
Τον ακούω ξανά, στην τελευταία στροφή:
«Βασίλη, πάμε! Τελείωσε! Το έχεις!»
Του απαντάω. Δεν ξέρω από πού βρήκα τη δύναμη:
«Παύλο… δεν μπορώ άλλο. Έχω πεθάνει. Τελείωσα.»
Και μου απαντάει:
«Πάμε Βασίλη! Τελείωσε! Βασίλη, τελείωσε! Πάμε!»
Και χαμογελάει.
2:59:36. Πέφτω κάτω.
Παίρνω τα πράγματά μου. Είκοσι ειδοποιήσεις,κλήσεις,μηνύματα στο κινητό(στην επιτυχία είναι όλοι εκεί)
Εγώ ψάχνω το γράμμα “Π”.
Παύλος.
Του τηλεφωνώ
Παύλο, ευχαριστώ.
Και κλαίω.
«Βασίλη, είσαι φοβερός. Συγγνώμη που δεν σε περίμενα, έπρεπε να δω και την κόρη μου.Φεύγω για Σουηδία»
Μπορώ πλέον να σας το πω:
Καλό το sub-3. Καλές οι φωτογραφίες. Καλά τα μπράβο.
Όμως σαν τη φωνή του Παύλου, σε όλα τα χιλιόμετρα, και το συναίθημα πως κάποιος σε αγαπάει πολύ…
Αμφιβάλλω αν θα ξαναβρώ στη ζωή μου.
Ό,τι και αν κάνεις στη ζωή σου.
Όπου και να φτάσεις.
Όσο και να τρέξεις.
Ό,τι ρεκόρ και να σπάσεις.
Βρες τον δικό σου Παύλο.
Παύλο, ευχαριστώ.